Verkir eftir skuršašgerš og geislun
Verkir eftir skuršašgerš og geislun
Verkir eftir skuršašgerš vekja ekki eins mikinn ótta og ašrir verkir. Žeir eru hins vegar sįrir og geta valdiš žér įhyggjum.
Eftir aš hafa fariš ķ brjóstnįm, fleygskurš, eša eitlanįm, finnuršu trślega eitthvaš til ķ bringu, brjósti eša holhönd vegna žess aš:
-
Hśšin dofnar eša veršur tilfinningalaus eša, eins og stundum kemur fyrir, ofurnęm vegna žess aš skoriš var į taugar.
-
Žś finnur til sįrsauka og eymsla undir yfirborši hśšarinnar af žvķ aš skuršlęknir žurfti aš toga sitt og hvaš vef og taugar į mešan hann skar.
-
Žrżstingur og bólga eru hluti af višbrögšum lķkamans viš žvķ įfalli aš vera skorinn.
Verkir tengdir tilteknum skuršašgeršum
-
Fleygskuršur: Žegar svęšiš žar sem skuršurinn var geršur “vaknar til lķfsins” eftir įfalliš af skuršašgerš og geislamešferš, getur svęšiš fengiš aftur eitthvaš af fyrra nęmi eša tilfinningu. Žetta getur framkallaš óžęgindi ķ brjóstinu (oftast lķtilshįttar). Žaš dregur śr verknum smįm saman en žaš getur tekiš langan tķma aš losna alveg viš hann.
-
Eitlanįm: Margar konur segjast finna fyrir verk og bólgu ķ holhöndinni eftir aš eitlar hafa veriš fjarlęgšir meš skuršašgerš. Verkurinn getur įgerst viš aš svęšiš er geislaš. Eitlar og sogęšar eiga žįtt ķ aš losa lķkamann viš śrgang og vökva śr vefjum hans. Žegar fleiri eša fęrri eitlar hafa veriš fjarlęgšir, getur safnast fyrir vökvi ķ handleggnum og hann bólgnaš. Žegar vökvi safnast fyrir myndast aukinn žrżstingur į venjulegan vef og žaš getur framkallaš verk eša óžęgindi. Žessi bólga (bjśgur) kallast sogęšabólga og hverfur hugsanlega ekki til fulls ķ marga mįnuši. Stundum getur sogęšabólga oršiš višvarandi. Sérstök tegund af sjśkražjįlfun og léttu nuddi įsamt teygjubindi geta stušlaš aš žvķ aš minnka bólguna. Einnig getur žaš gerst aš taugar ķ holhöndinni verša viškvęmar og aumar af žvķ aš žaš žurfti aš hreyfa žęr til svo hęgt vęri aš komast aš eitlum. Žessar skemmdir į taugavef geta framkallaš verk sem er żmist eins og stingur, kaldur eša heitur eftir atvikum, fišringur, nįladofi eša sólbruni ķ holhöndinni sem leišir śt ķ bringu og öxl og nišur upphandlegg innanveršan. Žess hįttar verkur getur oršiš višvarandi vikum, mįnušum og jafnvel įrum saman. Hęgt er aš draga śr honum meš žvķ aš taka inn sérstök taugaverkjayf eins og žau sem gefin eru viš krampa og/eša žunglyndi.
-
Brjóstnįm: Strax eftir brjóstnįm finna sumar konur fyrir dofa, sįrsauka og mįttleysi ķ hönd, handlegg og öxl žeim megin sem brjóstiš var fjarlęgt.
Flest žessi einkenni stafa af žvķ aš žaš hefur žurft aš toga ķ og skera į taugar og taugahnoš sem flytja boš til taugastöšva. Žegar žessar taugar skaddast viš skuršašgerš getur afleišingin oršiš alls konar óžęgindi og verkir: klįši, brunatilfinning, eins og smįkvikindi séu aš skrķša į žér, seišingur, verkur og sįrir stingir.
Žar viš bętist aš žegar žś finnur einhvers stašar til ķ lķkamanum žį reyniršu ósjįlfrįtt aš hlķfa žeim lķkamshluta, einmitt vegna žess aš žś finnur til. Hreyfingarleysiš getur aukiš vandann. Handleggur og öxl reyna hugsanlega einnig aš verja viškvęma svęšiš frekari įföllum og hnjaski. Žaš getur leitt til žess aš meš tķmanum leggst žreyta ķ handlegg og öxl og žau verša stķf og sįr af allri žessari “pössun”. Žaš getur sķšan framkallaš fleiri vandamįl svo sem vöšvabólgu, sinabólgu eša gigt.
Sjśkražjįlfun getur gert žér kleift aš fį vöšvana til aš starfa į nżjan leik. Henni er rétt aš fylgja eftir meš reglubundinni hreyfingu/ęfingum. Kannski žarftu aš fį lyf til aš slį į verki ķ vöšvum, sinum og taugum svo aš žś getir gert žęr ęfingar sem naušsynlegar eru til aš nį upp hreyfigetu og draga žannig śr verkjum meš tķš og tķma.
Verkir tengdir geislamešferš
Geislamešferš veldur mismiklum verkjum hjį fólki. Sumir finna ašeins endrum og sinnum fyrir snöggum sting. Ašrir kunna aš finna fyrir töluveršum sįrsauka. Flestir finna frį litlum upp ķ mešalmikinn verk sem įgerist eftir žvķ sem mešferšinni vindur fram.
Eftirtaldar įstęšur geta valdiš žvķ aš geislamešferš framkallar verki:
-
taugaerting
-
bólga umhverfis vefi ķ örum og skuršsvęši,
-
nśningur eins lķkamshluta viš annan (eins og til dęmis žegar upphandleggur nuddast ķ brjóstiš utanvert) og
-
endrum og sinnum, sżking.
Verkir af völdum geislamešferšar hverfa venjulega meš tķmanum. Oft lagast žeir mjög mikiš į fyrsta įri eftir mešferš og halda sķšan hęgt og bķtandi įfram aš lagast į nęsta eina til tveimur įrum.
Sķšast uppfęrt ķ jślķ 2007
